De donkere dagen voor Kerst zijn niet voor iedereen even gezellig.

Steeds meer ruchtbaarheid wordt daar aangegeven, om mensen uit het isolement te halen. Volgens de laatste cijfers van het CBS zijn ruim 150.000 ouderen in Nederland eenzaam. Volgens het AD viert zelfs één op de vier Nederlanders een eenzame Kerst. Veel organisaties proberen een lichtpunt te zijn voor al wie daar behoefte aan heeft. Zo organiseert Woej jaarlijks een kerstdiner voor inwoners die de periode rond de kerstdagen in gezamenlijkheid willen doorbrengen, maar het aan bezoek tijdens de decembermaand ontbreekt.

Vorig jaar bezocht ik een dame, die niet meer mobiel was aan huis.

Om de donkere dagen van het jaar voor een eenzame inwoner figuurlijk te verlichten, had ik mij aangemeld voor de Woej kerstactie. Woej-medewerker Huib Kwint, koppelde mij aan mevrouw Spaan.

Het telefonisch maken van een afspraak verliep enigszins moeizaam, vanwege hoorproblemen. De vrolijke dame aan de andere kant van de lijn maakte mij nieuwsgierig naar het verhaal achter de mens.

Op de dag van de afgesproken date met mijn ‘kerstmatch’ maakte ik kennis met mevrouw Nel Spaan, een positief ingestelde dame van 90+ aan huis gekluisterd vanwege fysieke ongemakken. Mevrouw Spaan was erg verheugd met het bezoek, het lekkers en de decoraties die ik mee had genomen om van de lunch een kerstfeestje te maken.

“Zeg maar Nel, hoor;” zei zij, intussen zich installerend tussen de kussens op de bank met uitzicht op het raam. “Wel spannend, zo’n afspraak,” bekende mevrouw Spaan, terwijl ze wilde weten of ik dit wel vaker deed.

Ik vertelde dat dit mijn eerste keer was, maar dat ik als Woej vrijwilliger voor het project ‘seniorenbeleid op maat’ wekelijks een aan mij gematchte 80+ -er bezoek.

Met een kopje kippenbouillon in haar hand vertelde mevrouw honderduit over haar jeugd, haar werkzame leven en haar huwelijk op vergevorderde leeftijd. Ter illustratie wees ze op een foto die recht tegenover haar hing boven de televisie. Een ouder echtpaar keek mij stralend aan vanaf het balkon van het bekende raadhuis te Leidschendam.

Met de meegebrachte jus d’orange proostte mevrouw Spaan op het leven én op Woej: “Hulde aan dit soort initiatieven!”

1,5 uur later zag ik aan mevrouw Spaan dat ze erg vermoeid was. Na de tafel afgeruimd te hebben en de afwas te hebben gedaan legde ik haar te rusten op de bank en trok een dekentje over haar heen. Bij het afscheid zoende ze mij hartelijk en vroeg mij of ik nog eens kwam. Daar hoefde ik niet lang over na te denken: natuurlijk!

Niet veel later is mevrouw Spaan in Hospice Het Vliethuys opgenomen, alwaar ze vlak na haar 93- jarige verjaardag te hebben gevierd overleed ..

 Zelf wat doen tegen eenzaamheid? Dat kan op verschillende manieren, bijvoorbeeld door het sturen van een kaartje: www.oranjefonds.nl/veelliefs